FC BARCELONA

ZAWODNICY

PRIMERA DIVISION

POZOSTAŁE PUCHARY

DLA KIBICA

STOPKA

Początki

Podobnie jak w wielu państwach, także i w Hiszpanii zaczęto interesować się piłką nożną, której kolebką jest Anglia. Tam właśnie założono w 1888 roku The Football League. Z kolei 39 lat później, tj. w 1928 roku powstała Primera Division z inicjatywy Jose Marii Acha. Sezon odbywał się w systemie jesień - wiosna, czyli tym samym pierwszego zwycięzcę ligi mieliśmy poznać w 1929 roku. Została nim FC Barcelona, prowadzona przez Romę Fornsa, która wyprzedziła na finiszu Real Madryt i Athletic Bilbao. Jednak jak się później okazało, Barca na kolejny tytuł musiała czekać aż 16 lat.

Przed i po wojnie domowej

W kolejnym sezonie pryzmat wiódł już jednak Real Madryt, który w lidze przegrał tylko raz. Wówczas w zespole "Królewskich" grali tacy piłkarze, jak Zamora (kupiony za wielką wtedy, sumę 150 tys. peset), Quincoces, Filario czy Ateca. W kolejnym sezonie sukces został powtórzony, jednak kolejny rok przyniósł już sukces innemu klubowi - Athletic Bilbao. W 1935 roku rozgrywki wygrał Betis Sevilla, co jest zresztą jego jedynym mistrzostwem w historii. W 1936 rok ponownie na mistrzowski tron powrócił klub z Kraju Basków, czyli Atletic Bilbao Na następne 3 lata rozgrywki piłkarskie w Hiszpanii zostały przerwane z powodu wybuchu Wojny domowej. Smutny dla wszystkich okres nie dotknął "Blaugrany", która miała się stać jednym z celów politycznych faszystowskiego dyktatora Franco. Na szczęście, piłkarze, którzy wraz z wybuchem wojny, przebywali na tornuee w Ameryce, uniknęli represji, a z pewnością także śmierci. Nie uniknął jej jednak nowo wybrany prezydent Barcelony, Josep Sunol został zamordowany. Po tych dość smutnych wydarzeniach, piłkarska Hiszpania powoli się odradzała. Rozgrywki zostały wznowione, a przez dwa lata Hiszpanii? rządził Atlético Aviación (obecnie Atletico Madryt). Co warte uwagi, klub ten musiał zastąpić w Primera Divison Real Oviedo, który z powodu skutków wojny domowej, nie był w stanie dalej grać w profesjonalną piłkę. Zadziwiała za to Valencia, która w 1942, 1944 i 1947 sięgała po mistrzostwo dysponując stosunkowo młodym składem.

Lata 50-80

FC Barcelona, która w 1949 roku obchodziła swoją pięćdziesiątą rocznicę, postarała się o hojny prezent dla kibiców w postaci mistrzostwa. Kończący swoją karierę Zarra z Athletic Bilbao ustanowił nie pobity do dziś rekord w liczbie strzelonych goli: od roku 1940 do 1955 piłkarz ten zdobył aż 251 goli. Po raz pierwszy mogliśmy podziwiać zagranicznych piłkarzy, których wcześniej na boiskach hiszpańskich nie widzieliśmy. Wystarczy wymienić takich piłkarzy, jak Di Stefano, Puskas, Kocsis czy Santamaria. Od 1952 do 1960 roku tytuły zdobywali tylko piłkarze Realu i Barcy (tylko Athletic Bilbao w 1956 roku okazało się lepsze). W międzyczasie "Królewscy" błyszczeli również na arenie międzynarodowej, gdzie zdobyli aż 5 Pucharów Europy (obecnie Liga Mistrzów). Od 1961 do 1965 roku w Hiszpanii rządziła tylko jedna drużyna - Real Madryt. Klub prowadzony przez prezesa Santiago Bernabéu przeżywał wówczas swoje czasu świetności. Na dodatek w 1961 roku piłkarze z Madrytu osiągnęli co , co do dziś nie udało się żadnej drużynie w La Liga - zapewnili sobie tytuł mistrza Hiszpanii na 5 kolejek przed jej zakończeniem. Następne lata upłynęły pod dyktandem Real, który w sumie od 1961 roku do 1980 zdobył aż 14 razy mistrzostwo, przy czym Atletico Madryt 4 razy, a Valencia i Barcelona zaledwie raz!

Od lat 90 do początku XXI wieku

Po ostrej dominacji madryckich klubów, pojawiła się nowa drużyna pod nazwą Real Sociedad San Sebastián, która święciła swoje triumfy na początku lat 80. Po Mondiale '82, który był rozgrywany na boiskach Hiszpanii, znów swoje sukcesy świętowali "najlepsi": FC Barcelona, Athletic Bilbao i Real Madryt. O ile do 1986 roku Real nie zadziwił, tak od tego roku nieprzerwanie do 1990 mógł się cieszyć z mistrzostw. W międzyczasie zmieniono formułę Primera Division, co jednak nie wpłynęło negatywnie na "Królewskich". Następne 4 lata przypisać można FC Barcelonie, która pod wodzą Cruyffa grała wówczas najwspanialszy futbol na wiecie. Podboje Barcy przeszkodziły ponownie kluby z Madrytu: Real i Atletico. Jak się jednak okazało, nie za długo, bowiem w 1998 i 1999 roku ponownie rządził klub z Barcelony

Wejście w nowe tysiąclecie

Wraz z nowym tysiącleciem bukmacherzy nie mieli wątpliwości, kogo typować w gronie faworytów do zwycięstwa w rozgrywkach. Były to oczywiście Real Madryt i FC Barcelona. Niespodziewanie jednak końcowy triumf przypisano Deportivo La Coruna, które grało wówczas piłkę, za którą do dziś tęsknią kibice z La Coruny. Okazało się jednak, że był to jedynie "wyskok" tego klubu, bowiem w następnym sezonie mistrzem był już Real. Kryzys przeżywała Barcelona, w której prezydenturę sprawował wówczas Joan Gaspart. Osadzenie go na tej funkcji było jednak dużym błędem, bowiem za czasów jego rządów, klub ten nie wywalczył żadnych trofeów. Przeciwieństwem był prezes Realu, Florentino Péreza, który ze swoją drużyną świętował mistrzostwo w 2001 i 2003 roku, oraz zdobył puchar Ligi Mistrzów w 2002 roku. Sukcesy świętowała również Valencia, która pod wodzą Rafaela Beniteza dwukrotnie zdobyła mistrzostwo. Po objęciu stanowiska prezesa Barcelony przez Joana Laportę, klub zaczął odzyskiwać dawną świetność. Zaledwie rok po objęciu przez niego prezydentury w katalońskim klubie (2003 rok), Blaugrana zwyciężyła w lidze. Nie gorzej było rok później, gdzie już pewna swego, na 2 kolejki przed zakończeniem sezonu, zdobyła mistrzostwo.

Teraźniejszość

Primera Division w sezonie 2007/08 liczyć będzie 20 zespołów. W rozgrywkach europejskich zobaczymy: FC Barcelonę, Real Madryt, Sevill FC i Valenci FC (Liga Mistrzów) oraz Villarreal FC i Real Saragossa (Puchar UEFA).